پيامبر به مكانى به نام « روحاء » رسيد و چون به ابوسفيان دست يافت وى از هيبت آن‌حضرت دچار ترس و بيم شد و به مكّه گريخت . اين حركت پيامبر به انگيزهء كسب قدرت و روحيه ، آن هم پس از شكست احُد ، و نيز بازگرداندن موقعيت و ارج سپاه اسلام در دل كفار از اهميت فراوانى برخوردار بود . فرار پس از مدتى ابوسفيان هزار مرد جنگى گرد آورده همراه با آنان به سوى مدينه حركت كرد . چون پيامبر اين گزارش را دريافت كرد از مدينه خارج شد تا به « بدر » رسيد . امّا كفار كه از آمدن پيامبر اطلاع يافته بودند ، گريختند . بعد از اين نبرد ، جنگ ديگرى ميان پيامبر و قريش به وقوع نپيوست مگر جنگ خندق كه در آن قريش با عده‌اى ديگر از غير قريش برضد اسلام باهم متّحد شدند . جنگ احزاب فرماندهى جنگ خندق را ابوسفيان به عنوان فرماندهء نيروهاى عرب در مكّه به عهده گرفت . وى قريش و اعراب را جمع كرد و با برخى از يهوديان مدينه پيمان بست ، و براى سركوب مسلمانان دست به كار شد . جنگهايى كه مسلمانان در زمان حيات پيامبر در آن شركت مىجستند